Aktualności

 Dnia 27 maja 2026 r. do naszej szkoły na uroczystość z okazji Dnia Mamy i Taty zawitali Rodzice dzieci z oddziału przedszkolnego. Przedszkolaki przedstawiły krótkie przedstawienie pt.  ,,Zagadkowe zniknięcie Mamy”. Akcja rozpoczyna się w domowej atmosferze. Dzieci zwracają się do Mamy z rozmaitymi prośbami. Kiedy zmęczone zabawą udają się do swoich pokojów przybywa ciotka z ulicy Akacjowej. Bez słowa ,,poryACwa Mamę”nie mówiąc o tym pozostałym domownikom. Zaniepokojone dzieci wypytują Tatę – gdzie jest Mama? Tata próbuje ratować sytuację i obiecuje dzieciom kupić pizzę, a także zabrać je na wycieczkę rowerową. Jednak nie potrafi rozwiązać wszystkich problemów swoich pociech. Na szczęście wkrótce przybywa Mama z ciotką Klotką i tłumaczą powód ich nieobecności. Okazuje się, że czas spędzony z Tatą był wspaniały, jednak ...Mama jest niezastąpiona! Były też życzenia skierowane do rodziców. Następnie dzieci ubrane w białe czapeczki oraz okulary przeciwsłoneczne zatańczyły taniec z wykorzystaniem krzesełek.

Przedstawienie przeplatane energicznymi piosenkami oraz taniec na długo pozostanie w pamięci rodziców, a także małych aktorów. Podczas występu dzieci na twarzach Mam i Tatusiów gościł uśmiech, a czasem wzruszenie. Przedszkolaki na koniec w podzięce podarowały Rodzicom własnoręcznie wykonane upominki i laurki. Niezapomniane chwile na pamiątkę zostały uwieńczone na rodzinnych fotografiach.

 Uroczystość z okazji Dnia Mamy i Taty przygotowała wychowawczyni oddziału przedszkolnego: Maria Grobel – Wojda wraz z panią od rytmiki – Agnieszką Czaplicką.

W poniedziałek, 25 maja dzieci z oddziału przedszkolnego i uczniowie klas I - III pod opieką swoich wychowawców pojechali na wycieczkę do Lublina.

Pierwszym miejscem, które odwiedzili było Regionalne Muzeum Cebularza.

Podczas tej wizyty każdy poznał legendę, właściwości składników i przepis na wyśmienite cebularze, które od setek lat napełniają żołądki i sprawiają radość mieszkańcom całej Lubelszczyzny. W czasie pokazu z udziałem legendarnej Esterki na chwilę można było stać się piekarzem przyczyniając się do powstania ciasta na aromatyczne wypieki, a podczas części warsztatowej wykonać swojego pysznego cebularza. Lekkość formy przekazu i elementy angażujące wszystkie dzieci pozwoliły poszerzyć wiedzę i fantastycznie spędzić czas.

Kolejną atrakcją wycieczki była Kamienica Legend - wyjątkowe miejsce, w którym dawne opowieści spotykają się z nowoczesną technologią. Multimedialne wystawy przeniosły dzieci w świat legend, duchów i bohaterów Lublina. Interaktywna przestrzeń składająca się z tematycznych sal tworzyła doświadczenia, w których uczniowie mogli uczestniczyć, nie tylko obserwować. 

Wszyscy mieli okazję poznać najbardziej znane lubelskie legendy, od „Wierzeń Słowian” i „Jeziora Rusałek”, przez „Legendę o nazwie miasta”, „Królu na jedną noc”, „Sen Leszka Czarnego”, „Kamień nieszczęścia”, aż po „Sąd Diabelski”. Wszyscy doskonale bawili się w strefie „Media Lab”, gdzie zmieniali się  w awatary, projektowali własne kamienice i miasto lub tworzyli muzykę inspirowaną Lublinem. 

Zwieńczeniem udanej wycieczki była wyczekiwana przez uczniów wizyta w McDonalds.

To był dzień zdobywania wiedzy w nietypowy sposób, pełen nowych doświadczeń, atrakcji i niezapomnianych chwil.

 

9. Zmienność międzyosobnicza

Zmienność międzyosobnicza przejawiająca się zróżnicowanym funkcjonowaniem mózgu jest zjawiskiem naturalnym i stanowi podstawę różnorodności zachowań, emocji i zdolności poznawczych. Wynika ona z interakcji czynników biologicznych i środowiskowych, w tym zmian epigenetycznych. Tak samo istotne są unikatowe doświadczenia każdego człowieka, które pozostawiają ślad w funkcjonowaniu jego mózgu, wyuczonych wzorcach zachowania i myślenia. Różnice te dotyczą zarówno budowy mózgu (m.in. objętości istoty szarej i białej, gęstości receptorów czy gęstości połączeń między różnymi obszarami mózgu), jak i dynamiki procesów neurochemicznych (m.in. aktywności układów dopaminergicznego, serotoninergicznego i noradrenergicznego). To one w dużej mierze określają takie cechy, jak reaktywność emocjonalna, odporność na stres, skłonność do poszukiwania nowości, tempo uczenia się, elastyczność poznawcza czy kontrola impulsów. W konsekwencji każda osoba w inny sposób reaguje na bodźce i wykazuje odmienną na te bodźce odpowiedź.

W kontekście korzystania z urządzeń ekranowych różnice indywidualne odgrywają szczególnie istotną rolę. Badania wskazują, że osoby o wyższej impulsywności, większej reaktywności emocjonalnej oraz obniżonej kontroli poznawczej są bardziej podatne na rozwój nawyku i uzależnienia od urządzeń ekranowych. U dzieci i młodzieży o cechach zbliżonych do profilu neurobiologicznego obserwowanego w zaburzeniach uwagi stwierdzano silniejsze reakcje układu nagrody na treści docierające za pośrednictwem urządzeń ekranowych oraz pogorszenie zdolności utrzymywania uwagi w następstwie ich dłuższego używania. Z kolei u osób o wyższych parametrach związanych z kontrolą impulsów korzystanie z mediów cyfrowych wiąże się z mniejszym ryzykiem zakłóceń uwagi i rozwoju uzależnienia.

Niektóre badania wykazały również, że osoby o wysokiej reaktywności stresowej częściej sięgają po urządzenia ekranowe w celu poszukiwania doznać przeciwstawnych do stresogennych, co może prowadzić do utrwalania wzorca unikania stresu poprzez korzystanie z urządzeń ekranowych, a w konsekwencji do szybszego rozwoju uzależnienia. Z badań wynika również, że osoby cechujące się wyższymi umiejętnościami kontroli poznawczej częściej sięgają po treści wartościowe, co w konsekwencji może stanowić podstawę do dalszej poprawy ich umiejętności poznawczych.

Wyniki te podkreślają, że skutki oddziaływania urządzeń ekranowych nie są jednolite i zależą w dużym stopniu od indywidualnej charakterystyki neurobiologicznej. Różnice te mogą tłumaczyć, dlaczego u części osób korzystanie z urządzeń ekranowych prowadzi do negatywnych konsekwencji, podczas gdy u innych jest neutralna lub wręcz może mieć wpływ pozytywny.

Jakie błędy zdarza się popełniać rodzicom i opiekunom:

• przekonanie, że cechy osobowości dziecka zależą wyłączenie od wychowania,
• porównywanie dziecka do rodzeństwa czy rówieśników,
• bagatelizowanie sygnałów świadczących o dyskomforcie dziecka pod wpływem specyficznych cech środowiska (np. hałasu, liczby osób, nowości).

Co można zrobić, aby było dobrze:

• obserwować zachowanie dziecka w różnych sytuacjach i zindywidualizować podejście do dziecka, uwzględniając jego indywidualne cechy osobowości, w tym wrażliwość na różnorodne bodźce i wzorce reagowania,
• stworzyć środowisko pozwalające na wspieranie mocnych stron dziecka i uwzględniających jego trudności adaptacyjne, w tym ustalić zasady korzystania z urządzeń ekranowych uwzględniających te cechy.
• Kanai, R., Rees, G. (2011). The structural basis of inter-individual differences in human behaviour and cognition. Nature Reviews Neuroscience, 12(4), 231–242. https://doi.org/10.1038/nrn3000
• Volkow, N. D., Wang, G.-J., Fowler, J. S., Telang, F. (2008). Overlapping neuronal circuits in addiction and obesity: evidence of systems pathology. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences, 363(1507), 3191–3200. https://doi.org/10.1098/rstb.2008.0107
• Tiego, J., Testa, R., Bellgrove, M. A., Pantelis, C., Whittle S. (2018). A hierarchical model of inhibitory control. Frontiers in Psychology, 9, 1339. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.01339
• He, Q., Turel, O., Bechara, A. (2017). Brain anatomy alterations associated with Social Networking Site (SNS) addiction. Sci Rep., 23(7), 45064. https://doi.org/10.1038/srep4506
• Yoo HJ, Cho SC, Ha J, Yune SK, Kim SJ, Hwang J, Chung A, Sung YH, Lyoo IK. (2004) Attention deficit hyperactivity symptoms and internet addiction. Psychiatry Clin Neurosci., 58(5), 487-94. https://doi.org/10.1111/j.1440-1819.2004.01290.x
• Deng X, Gao Q, Hu L, Zhang L, Li Y, Bu X. (2021) Differences in Reward Sensitivity between High and Low Problematic Smartphone Use Adolescents: An ERP Study. Int J Environ Res Public Health, 18(18), 9603. https://doi.org/10.3390/ijerph18189603

Z okazji Międzynarodowego Dnia Czerwonego Krzyża, Oddział Rejonowy PCK w Puławach ogłosił Konkurs Plastyczny "Mój Superbohater nosi Czerwony Krzyż". Celem konkursu była promocja humanitaryzmu poprzez twórczość plastyczną dzieci i młodzieży. Z naszej szkoły w konkursie wzięło udział sześciu uczniów z klas I-III. Z radością informujemy, iż praca Elizy Jońskiej z klasy trzeciej otrzymała wyróżnienie. Serdecznie GRATULUJEMY!

8. Funkcje społeczne

Funkcje społeczne obejmują zdolność współodczuwania,  rozumienia, przewidywania zachowań innych ludzi oraz adekwatnego reagowania w relacjach interpersonalnych, a także komunikację. Funkcje te opierają się na współdziałaniu procesów emocjonalnych, poznawczych i językowych, obejmujących również mowę. Neurobiologiczną podstawę tych funkcji stanowi mózgowa sieć społeczna obejmująca m.in. korę przedczołową, ciało migdałowate, zakręt obręczy, korę wyspy oraz rejony ciemieniowe i skroniowe, natomiast w rozumienie mowy oraz artykulację zaangażowane są dodatkowo korowe ośrodki słuchowy i ruchowy mowy.

Rozwój funkcji społecznych i językowych przebiega równolegle i jest silnie zależny od jakości interakcji z otoczeniem. Kontakt z opiekunami i rówieśnikami, wspólna zabawa, rozmowa i obserwacja emocji innych osób stanowią podstawę kształtowania empatii, teorii umysłu, kompetencji komunikacyjnych oraz zachowań prospołecznych. Stabilne relacje emocjonalne, bogate środowisko językowe i ekspresja emocji sprzyjają dojrzewaniu połączeń pomiędzy strukturami tworzącymi sieć społeczną mózgu oraz pomiędzy ośrodkami mowy i powiązaniami wszystkich tych obszarów z innymi rejonami mózgowia. Z kolei deprywacja kontaktów społecznych, ograniczona ekspozycja na mowę oraz nadmiar emocji awersyjnych i chroniczny stres mogą prowadzić do osłabienia empatii, teorii umysłu, a także do opóźnienia rozwoju mowy i ubóstwa słownictwa.

Wyniki badań nad wpływem urządzeń ekranowych na funkcje społeczne i językowe wskazują, że nadmierna ekspozycja, zwłaszcza w okresie wczesnego dzieciństwa, może ograniczać rozwój tych funkcji. U dzieci spędzających dużo czasu przed ekranem obserwuje się opóźnienia w rozwoju mowy ekspresyjnej, gorsze wyniki w testach rozumienia języka oraz mniejszą aktywność obszarów skroniowych związanych z przetwarzaniem mowy. Badania neuroobrazowe wykazały, że u dzieci przed osiągnięciem wieku przedszkolnego wyższy czas korzystania z ekranów koreluje z pogorszenie funkcjonalności połączeń między ośrodkami mowy. Wykazano również, że u dzieci i młodzieży, u których dominującą formą kontaktów interpersonalnych jest kontakt za pośrednictwem urządzeń ekranowych (kosztem kontaktów w świecie rzeczywistym) może dochodzić do osłabienia funkcji społecznych, jak również zwiększenia aktywności ciała migdałowatego z jednoczesnym pogorszeniem łączności pomiędzy korą przedczołową a ciałem migdałowatym, co wskazywać może na większą reaktywność na bodźce społeczne oraz większe ryzyko kierowania się własnymi emocjami w zachowaniu przy osłabieniu zdolności do uwzględniania emocji innych ludzi.

Warto zwrócić uwagę, że z niektórych badań wynika, że umiarkowane korzystanie z mediów społecznościowych, zwłaszcza o charakterze interaktywnym, a także korzystanie z urządzeń ekranowych w celach edukacyjnych może wspierać rozwój kompetencji językowych i społecznych — poprzez zwiększenie liczby kontaktów, ekspresję emocji czy rozwój tożsamości społecznej. Podobnie pozytywny wpływ może mieć korzystanie dziecka z urządzenia ekranowego wspólnie z rodzicem. Jednakże kluczowe wydaje się zachowanie odpowiedniego balansu pomiędzy kontaktami z ludźmi w rzeczywistym świecie, a kontaktem za pośrednictwem urządzeń ekranowych. Przewaga interakcji twarzą w twarz powinna być tym większa, im młodsza jest dana osoba. Wydaje się więc, że kluczowe znaczenie ma nie sam czas spędzany przed ekranem, lecz kontekst, forma i jakość interakcji cyfrowych. Nadmiar ekspozycji i zastąpienie kontaktów bezpośrednich komunikacją cyfrową mogą prowadzić do deficytu funkcji społecznych i językowych, natomiast zrównoważone wykorzystanie urządzeń ekranowych w celu wsparcia rozwoju funkcji społecznych i językowych może te funkcje stymulować.

Jakie błędy zdarza się popełniać rodzicom i opiekunom:

• brak dbałości o kontakt z dzieckiem, wspólne zabawy i inne formy wspólnego spędzania czasu, rozmowy z dzieckiem oraz zapewnienie możliwości interakcji dziecka z innymi dziećmi w różnych sytuacjach,
• krytykowanie dziecka publicznie w różnych sytuacjach społecznych,
• wyręczanie dziecka w kontaktach międzyludzkich,
• korzystanie z urządzeń ekranowych podczas kontaktów z dzieckiem.

Co można zrobić, aby było dobrze:

• zapewnić odpowiednią równowagę pomiędzy interakcjami społecznymi w realnym świecie oraz za pośrednictwem mediów społecznościowych,
• tworzyć rytuały polegające na wspólnym spędzaniu czasu z dzieckiem w realnym świecie,
• wspierać rozwój funkcji społecznych mózgu, poprzez promowanie rozmów o intencjach, oczekiwaniach i emocjach innych ludzi podczas różnych interakcji społecznych dziecka,
• wspierać dziecka w zrozumieniu przyczyn sukcesów i porażek wynikających z relacji społecznych,
• przejawiać adaptacyjne formy zachowań społecznych w kontaktach z dzieckiem oraz innymi osobami.

 

Wykorzystana literatura:

• Adolphs, R. (2009). The social brain: neural basis of social knowledge. Annual Review of Psychology, 60, 693–716. https://doi.org/10.1146/annurev.psych.60.110707.163514
• Kuhl, P. K. (2010). Brain mechanisms in early language acquisition. Neuron, 67(5), 713–727. https://doi.org/10.1016/j.neuron.2010.08.038
• Hutton JS, Dudley J, Horowitz-Kraus T, DeWitt T, Holland SK. (2020) Associations Between Screen-Based Media Use and Brain White Matter Integrity in Preschool-Aged Children. JAMA Pediatr., 174(1), e193869. https://doi.org/10.1001/jamapediatrics.2019.3869
• Madigan, S., McArthur, B. A., Anhorn, C., Eirich, R., Christakis, D. A. (2020). Associations between screen use and child language skills: A systematic review and meta-analysis. JAMA Pediatrics, 174(7), 665–675. https://doi.org/10.1001/jamapediatrics.2020.0327
• He Q, Turel O, Bechara A. (2017) Brain anatomy alterations associated with Social Networking Site (SNS) addiction. Sci Rep., 7, 45064. https://doi.org/10.1038/srep45064
• Przybylski AK, Weinstein N. (2017) A Large-Scale Test of the Goldilocks Hypothesis. Psychol Sci., 28(2), 204-215. https://doi.org/10.1177/0956797616678438
• Woodward MJ, McGettrick CR, Dick OG, Ali M, Teeters JB. (2025) Time Spent on Social Media and Associations with Mental Health in Young Adults: Examining TikTok, Twitter, Instagram, Facebook, Youtube, Snapchat, and Reddit. J Technol Behav Sci., 10(3), 661-671. https://doi.org/10.1007/s41347-024-00474-y
• Neumann, M. M. (2018). Using tablets and apps to enhance emergent literacy skills in young children. Early Childhood Research Quarterly, 42, 239–246. https://doi.org/10.1016/j.ecresq.2017.10.006

 

 

W dniu 5 maja dwóch uczniów z klasy VI i VIII  Jakub Szczotka oraz Bartosz Wolski wraz z p. Marzeną Frączek przygotowali żywą lekcję historii, aby przybliżyć uczniom wydarzenia tamtych ważnych dla Polski dni. 

3 maja 1791 roku został uchwalony dokument, który na zawsze zapisał się na kartach historii Polski.

 Dla kolejnych pokoleń Polaków był dowodem na to, że nawet w najtrudniejszych czasach warto walczyć o Ojczyznę i wspólne dobro. Uczy nas, że zgoda, odpowiedzialność i troska o kraj są fundamentem silnego państwa.

Obchodząc Święto Konstytucji 3 Maja, oddajemy hołd tym wszystkim, którzy mieli odwagę marzyć o wolnej i sprawiedliwej Polsce. To także moment refleksji nad tym, czym dla nas jest patriotyzm we współczesnym świecie.

 Patriotyzm to nie tylko pamięć o historii i szacunek dla symboli narodowych. To również codzienna uczciwość, odpowiedzialność za swoje czyny, troska o innych ludzi i dbałość o dobro wspólne. To budowanie lepszej przyszłości dla naszego kraju każdego dnia.

Niech pamięć o Konstytucji 3 Maja będzie dla nas inspiracją do działania, do pielęgnowania wartości takich jak wolność, solidarność i wzajemny szacunek. Pamiętajmy, że to od nas zależy, jaką Polskę zostawimy przyszłym pokoleniom.

Po apelu odbył się Przegląd Pieśni Patriotycznych, każda klasa przy akompaniamencie p. Agnieszki Czaplickiej i wybranych uczniów wykonała swój utwór. Repertuar przedstawiał się następująco:

1. Kl.”O” – „Przybyli ułani” (pianino)
2. Kl. I – „Witaj Maj” (gitara)
3. Kl. II – „O mój rozmarynie” (gitara,  djembe)
4. Kl. III – „Zwycięży orzeł biały”(gitara,  djembe)
5. Kl. IV – „Piechota” (gitara, djembe)
6. Kl. V – „Legiony” (gitara)
7. Kl. VI – „Rota” (gitara x2, pianino, dzwonki szkolne)
8. Kl. VII – „Żeby Polska” (pianino)
9. Kl. VIII – „Rozkwitają pąki białych róż (gitara, djembe)

 

Kolejnym punktem obchodów Dnia Patrona był „bieg sienkiewiczowski”, rozgrywany w pięciu kategoriach wiekowych z podziałem na dziewczęta i chłopców.

Oto jego wyniki:

Oddział przedszkolny

I miejsce – Jakub Sakowski

II miejsce – Zuzanna Rułka

III miejsce – Ignacy Woliński

Klasy I-II

dziewczęta

I miejsce – Emilia Kubak

II miejsce – Eulalia Rybak

III miejsce – Nina Frel

chłopcy

I miejsce – Michał Kowalczyk

II miejsce – Antoni Janiszek

III miejsce – Błażej Rybak

Klasy III-IV

dziewczęta

I miejsce – Izabela Potyra

II miejsce – Justyna Rybak

III miejsce – Sandra Rułka

chłopcy

I miejsce – Kacper Szlendak

II miejsce – Franciszek Ciuba

III miejsce - Aleks Woliński

Klasy V-VI

dziewczęta

I miejsce – Emilia Figacz

II miejsce – Aleksandra Drózd

chłopcy

I miejsce – Szymon Kowalczyk

II miejsce – Wojciech Szymanek

III miejsce – Mikołaj Kowalczyk

Klasy VII-VIII

dziewczęta

I miejsce – Joanna Żukowska

chłopcy

I miejsce – Bartosz Wolski

II miejsce – Miłosz Cybula

III miejsce - Tomasz Głuch

Na zakończenie biegów sienkiewiczowskich wystartowali „goście specjalni” – nasi absolwenci

I miejsce – Bartosz Głuch

II miejsce – Tomasz Głuch

III miejsce – Adam Wawer

Na koniec obchodów Dnia Patrona dyrektor, Paweł Zając wręczył nagrody i dyplomy zwycięzcom poszczególnych konkursów.

Ognisko było ostatnim punktem Dnia Patrona.

W środę, 29 kwietnia 2026r., uczniowie naszej szkoły wzięli udział w konkursie recytacji poezji ekologicznej.

Dzieci z oddziału przedszkolnego oraz uczniowie klas I-VII recytowali utwory, które tematycznie nawiązywały do ekologii, przyrody i ochrony środowiska.

Uczestnicy konkursu prezentowali wysoki poziom recytatorski, wykazali duże zaangażowanie podczas interpretacji tekstów literackich.

Decyzją jury:

 I miejsce zajęła uczennica klasy trzeciej Eliza Jońska,

miejsce II – Michalina Korda  z oddziału przedszkolnego i Emilia Kubak z klasy drugiej,

miejsce III  - Nina Frel z klasy pierwsze i Franciszek Ciuba z klasy trzeciej,

 wyróżnienia otrzymali Michał Kowalczyk z klasy drugiej i Zofia Burczak z klasy trzeciej oraz Malwina

Kowalczyk z klasy siódmej

Serdecznie gratulujemy!

Dziękujemy wszystkim osobom, które zaangażowały się w organizację tego przedsięwzięcia.

 

7.  Funkcje poznawcze

Funkcje poznawcze stanowią zespół procesów umożliwiających odbiór, przetwarzanie, przechowywanie i wykorzystywanie informacji, które pozwalają rozumieć świat, planować działania i podejmować decyzje. Obejmują one takie zdolności, jak uwaga, pamięć, percepcja, język, myślenie, rozumowanie, planowanie i kontrola poznawcza. Ich organizacja opiera się na współdziałaniu licznych struktur mózgu, w szczególności kory przedczołowej, ciemieniowej, skroniowej i hipokampa. Uwaga odpowiada za selekcję i utrzymanie istotnych informacji dla procesów analizy i blokowanie konkurujących bodźców, pamięć umożliwia ich przechowywanie i przywoływanie, myślenie i rozumowanie pozwalają analizować relacje między danymi i wyciągać wnioski, natomiast funkcje wykonawcze służą planowaniu, kontroli emocji i zachowania oraz adaptacji do zmieniających się warunków. Współdziałanie tych procesów tworzy podstawę inteligencji, kreatywności i zdolności do regulacji wszystkich procesów zachodzących w mózgu.

Sprawność funkcji poznawczych zależna jest od wielu czynników biologicznych i środowiskowych. Rozwojowi i utrzymaniu wysokiej sprawności tych funkcji sprzyja zwłaszcza odpowiednia jakość i długość snu, umiarkowana i regularna aktywność fizyczna, zdrowa dieta, środowisko stymulujące do refleksji, analizy i wnioskowania, czyli motywujące do wysiłku intelektualnego oraz wartościowe i bliskie relacje społeczne. Z kolei negatywny wpływ na funkcje poznawcze ma chroniczny stres, deficyty snu, izolacja społeczna, monotonne środowisko, ale i nadmiar bodźców.

Wyniki badań nad wpływem urządzeń ekranowych na funkcje poznawcze nie są jednoznaczne, jakkolwiek duża ich część wskazuje, że nadmierne i niekontrolowane korzystanie z tych urządzeń może wywierać negatywny wpływ na rozwój i stan tych funkcji. Szczególne znaczenie ma w tym kontekście treść z jaką styka się osoba korzystająca z urządzenia. Wydaje się, że treści o dużej dynamice i ładunku emocjonalnym mogą prowadzić do pogorszenia koncentracji uwagi, pamięci roboczej oraz funkcji wykonawczych. W badaniach obrazowych dzieci i młodzieży wykazano słabszą łączność funkcjonalną między korą przedczołową a obszarami ciemieniowymi i skroniowymi oraz mniejszą grubość kory w rejonach odpowiedzialnych za kontrolę uwagi. W badaniach behawioralnych obserwuje się z kolei pogorszenie wyników uzyskiwanych w testach pamięci roboczej, selekcji uwagi i kontroli poznawczej u dzieci spędzających więcej czasu przed ekranem, szczególnie gdy ekspozycja ma miejsce w godzinach wieczornych. Niektóre prace pokazują również, że częste korzystanie z mediów o wysokim ładunku emocjonalnym może prowadzić do skrócenia czasu utrzymywania uwagi oraz skracania czasu analizy, co wskazuje na wykształcanie swoistej preferencji analizy szybkiej i opartej na bardziej oczywistych skojarzeniach kosztem pogłębionej, pozwalającej na operowania skojarzeniami dalszego rzędu. Warto jednak podkreślić, że umiarkowane korzystanie z ekranów oraz aktywności mające charakter edukacyjny lub wymagające wysiłku intelektualnego mogą mieć albo neutralny, albo wręcz pozytywny wpływ na różnorodne funkcje poznawcze.

Jakie błędy zdarza się popełniać rodzicom i opiekunom:

• brak dbałości o prawidłowe warunki do rozwoju mózgu i jego funkcji,
• tworzenie zbyt dynamicznego środowiska dla dziecka, nadmiar istotnych bodźców, zbyt dynamiczne przerzucanie uwagi dziecka,
• niecierpliwość, wywieranie presji i promowanie szybkich decyzji, szybkich reakcji oraz wyręczanie dziecka z decyzji czy aktywności, które nie spełniają oczekiwań z powodu czasu ich wykonywania czy efektu.

Co można zrobić, aby było dobrze:

• zadbać o podstawowe warunki sprzyjające prawidłowemu rozwojowi: sen, aktywność fizyczna, tworzenie bezpiecznego środowiska z różnorodnymi doświadczeniami itd.,
• stworzyć przestrzeń do samodzielnej analizy, decyzji i działania dziecka oraz doświadczania zarówno sukcesów, jak i porażek, a także wspieranie tych procesów poprzez promowanie podejścia analitycznego i refleksyjnego (zadawanie pytań, a nie gotowych odpowiedzi) podczas podejmowania decyzji i przy analizowaniu przyczyn skutków działań dziecka,
• wybierać takie aktywności wykonywane przy pomocy urządzeń ekranowych, które mają potencjał pozytywnego wpływu na rozwój funkcji poznawczych (promują analizę, strategiczne podejście, uwagę)

 

Na podstawie literatury:

1. Diamond, A. (2013) Executive functions. Annual Review of Psychology, 64, 135–168. https://doi.org/10.1146/annurev-psych-113011-143750
2. Hillman, C.H., Erickson, K.I., Kramer, A.F. (2008) Be smart, exercise your heart: exercise effects on brain and cognition. Nature Reviews Neuroscience, 9, 58–65. https://doi.org/10.1038/nrn2298
3. Hutton, J.S., Dudley, J., Horowitz-Kraus, T., DeWitt, T., Holland, S.K. (2020) Associations between screen-based media use and brain white matter integrity in preschool-aged children. JAMA Pediatrics, 174(1), e193869. https://doi.org/10.1001/jamapediatrics.2019.3869
4. He X, Hu J, Yin M, Zhang W, Qiu B. (2023) Screen Media Use Affects Subcortical Structures, Resting-State Functional Connectivity, and Mental Health Problems in Early Adolescence. Brain Sciences, 13(10), 1452. https://doi.org/10.3390/brainsci13101452
5. Sauce B, Liebherr M, Judd N, Klingberg T. (2022) The impact of digital media on children’s intelligence while controlling for genetic differences in cognition and socioeconomic background. Sci Rep., 12(1), 7720. https://doi.org/10.1038/s41598-022-11341-2
6. Loh, K.K., Kanai, R. (2016) How has the Internet reshaped human cognition? Neuroscientist, 22(5), 506–520. https://doi.org/10.1177/1073858415595005
7. Marin MG, Nuñez X, de Almeida RMM. (2021) Internet Addiction and Attention in Adolescents: A Systematic Review. Cyberpsychol Behav Soc Netw., 24(4), 237-249. https://doi.org/10.1089/cyber.2019.0698

 

22 kwietnia w Szkole Podstawowej w Górze Puławskiej odbył się 23 Powiatowy Konkurs Recytatorski "Poezja ks. Jana Twardowskiego". Naszą szkołę w konkursie reprezentowało sześciu recytatorów: Antoni Janiszek z klasy drugiej, Eliza Jońska i Justyna Rybak z klasy trzeciej, Zuzanna Pawlik z klasy czwartej, Wojciech Szymanek z klasy szóstej oraz Julia Cholewa z klasy ósmej. Z radością informujemy, iż pierwsze miejce w kategorii klas I-III zajęła uczennica klasy trzeciej Eliza Jońska. Serdecznie GRATULUJEMY!

14 kwietnia przypada Święto Chrztu Polski – symboliczna data narodzin państwa Piastów w kręgu chrześcijaństwa zachodniego i kultury europejskiej. Z tej okazji uczniowie klasy VI wraz z nauczycielem historii, Panią Marzeną Frączek przygotowali krótką część artystyczną, aby przybliżyć uczniom to ważne wydarzenie.

Historia Chrztu Polski

Ustanowione w 2019 roku święto nawiązuje do wydarzeń roku 966. Wybór dnia nie jest przypadkowy – w tym właśnie roku 14 kwietnia przypadała Wielkanoc. Sam chrzest Mieszka I najpewniej odbył się wcześniej – w Wielką Sobotę lub w noc paschalną, zgodnie z ówczesnym zwyczajem liturgicznym.

 Czy można mówić o „chrzcie Polski”? W sensie symbolicznym – tak. Chrzest Mieszka I zapoczątkował długotrwały proces chrystianizacji ziem piastowskich i stał się punktem wyjścia dla przemian ustrojowych, kulturowych i społecznych, które przez kolejne stulecia kształtowały państwo i jego tożsamość.

Według średniowiecznych przekazów, zwłaszcza kroniki Thietmara z Merseburga, decyzja Mieszka mogła pozostawać pod wpływem jego żony – czeskiej księżniczki Dobrawy. Wraz z jej orszakiem na ziemie Polan przybyli duchowni, którzy przynieśli nie tylko nową religię, lecz także wzorce organizacyjne, znajomość pisma i elementy kultury Zachodu.

Gdzie dokładnie odbył się chrzest? Tego nie wiemy. Wśród najczęściej wskazywanych miejsc pojawiają się Poznań, jako główny gród książęcy, oraz Ostrów Lednicki, gdzie odkryto relikty basenów chrzcielnych. Brak jednak jednoznacznych dowodów pozwalających rozstrzygnąć tę kwestię.

Dlaczego Mieszko podjął taką decyzję? Przez długi czas podkreślano przede wszystkim względy polityczne – chęć wzmocnienia władzy i integracji państwa. Współczesne badania zwracają jednak uwagę, że nie można sprowadzać tej decyzji wyłącznie do kalkulacji. Równie istotne mogły być czynniki osobiste, religijne i światopoglądowe.

Przyjęcie chrztu było krokiem odważnym. Oznaczało zerwanie z dotychczasowym systemem wierzeń i tradycją przodków. W świecie wczesnośredniowiecznym wiązało się to z realnym ryzykiem – utratą przychylności sił nadprzyrodzonych, od których, jak wówczas wierzono, zależało powodzenie wspólnoty. Jednocześnie chrzest otwierał nowe możliwości. Wprowadzał państwo Piastów w krąg chrześcijańskiej Europy, sprzyjał rozwojowi organizacji kościelnej, administracji i kultury pisma. Wzmacniał także władzę księcia, nadając jej sakralny wymiar i ułatwiając jednoczenie podbitych plemion.

Proces chrystianizacji nie był jednorazowym wydarzeniem. Trwał przez dziesięciolecia, a nawet stulecia. Nowa religia stopniowo przenikała do życia społecznego, często współistniejąc z dawnymi wierzeniami, których ślady odnajdujemy w kulturze jeszcze przez długi czas.

Chrzest Mieszka I pozostaje jednym z najważniejszych momentów w dziejach Polski. Choć jego przebieg wciąż skrywa wiele tajemnic, to właśnie wtedy rozpoczął się proces, który na trwałe włączył ziemie polskie w krąg europejskiej kultury i tradycji.

W dniu 13 -tego kwietnia 2026 roku uczennice i uczniowie naszej szkoły udali się do Puław na drużynowe i indywidualne Mistrzostwa Powiatu Szkół Podstawowych w biegach przełajowych. W kategorii dziewcząt  z klas IV i młodszych wzięły udział uczennice z klasy IV, III i II naszej szkoły. Skład drużyny: Iza Potyra, Sandra Rułka, Julia Szlendak z klasy IV-tej, Justyna Rybak, Nikola Potyra, Eliza Jońska z klasy III- ciej i Emilia Kubak z klasy II-giej. Dziewczynki zajęły drużynowo wysokie V miejsce w powiecie, a Justyna Rybak z klasy III zajęła indywidualnie III miejsce w powiecie. W tej samej kategorii wiekowej wśród chłopców nasza drużyna w składzie: Kacper Szlendak, Kacper Kozłowski z klasy IV-tej, Franek Ciuba, Aleks Woliński z klasy III-ciej i Michał Kowalczyk z klasy II-giej zajęli drużynowo wysokie IV miejsce w powiecie. Michał Kowalczyk z klasy II zajął indywidualnie III miejsce w powiecie. Następna kategoria wiekowa to uczennice klasy VI i V -tej, które zajęły VIII miejsce w mistrzostwach powiatu w składzie: Aleksandra Drózd, Wiktoria Potyra, Filomena Rybak z klasy VI -tej, Figacz Emilia i Nikola Bilska – Kozdrój z klasy V-tej oraz uczniowie z klasy VI i V -tej, którzy zajęli IV miejsce w powiecie puławskim w składzie: Wojciech Szymanek, Jakub Szczotka, Hubert Henrykowski, Tomek Kozłowski z klasy VI -tej i Mikołaj Kowalczyk, Szymon Kowalczyk oraz Paweł Joński z klasy V-tej. W najstarszej kategorii klasy VIII i VII -me w biegu na 800 metrów brała udział nasza uczennica klasy ósmej Joanna Żukowska, która zajęła wysokie 20 miejsce w swojej kategorii, w zawodach w tej kategorii brało udział 7 szkół puławskich i jedna nasza SP Skrudki, brawa dla naszej uczennicy. Opiekunami drużyn byli nauczyciele wychowania fizycznego Tomasz Bielawski i Paweł Zając.

6. MOTYWACJA, NAWYK I UZALEŻNIENIE

W powstawaniu motywacji kluczową rolę pełni układ nagrody nadający bodźcom istotność i kodujący wartość przewidywanej nagrody, zgodnie z którą ośrodki wykonawcze przygotowują odpowiednią postawę, decyzję oraz zachowanie. Nawyki powstają, gdy zachowanie wielokrotnie wzmacniane nagrodą (korzyścią) staje się coraz mniej kontrolowane przez poznawcze systemy planowania, a zatem coraz bardziej automatyczne i coraz łatwiej wyzwalane przez bodźce skojarzone z nagrodą i danym zachowaniem, które do niej prowadzi. Uzależnienie w tym kontekście to stan silnej motywacji i silnie utrwalonego nawyku
z jednoczesnym znacznym osłabieniem kontroli procesów poznawczych nad zachowaniem. Uzależnienie charakteryzuje silna potrzeba wykonania określonej czynności, a w przypadku jej niewykonywania odczuwane są objawy odstawienne, z obniżeniem nastroju oraz trudnością oderwania myśli od danej czynności i jej efektu.

 

Najsilniej uzależniają bodźce lub czynności, które łączą szybką, przewidywalną i / lub zmienną nagrodę, jej łatwą dostępność i niski koszt zdobycia z dużym zbiorem bodźców wyzwalających. Ryzyko uzależnienia rośnie, gdy dana osoba charakteryzuje się odczuwaniem chronicznego stresu, wysoką impulsywnością i nasileniem behawioru poszukiwania wrażeń, a także deficytami procesów poznawczych, związanych z kontrolą emocji i zachowania, a także młodym wiekiem.

 

Dane neuroobrazowe i behawioralne spójnie pokazują, że intensywne i nawykowe korzystanie z urządzeń ekranowych wiąże się z silniejszą reaktywnością na bodźce nagradzające i sygnały wyzwalające, częściej z osłabieniem siły oddziaływania kory przedczołowej na prążkowie, które stanowi ważne ogniwo w procesie uruchomienia nawyku. Są to zmiany, które obserwuje się w przypadku innych uzależnień.. Wydaje się więc, że ryzyko uzależnienia od urządzeń ekranowych zależne jest silnie od czasu używania, kontekstu i typu aktywności oraz rodzaju treści, na które wystawieni są użytkownicy urządzeń. Co istotne, niemożliwym jest wyznaczenie jednoznacznej granicy bezpieczeństwa, jeżeli chodzi o czas przed ekranem, tak jak niemożliwym jest wskazanie bezpiecznych miejsc, pór dnia, okoliczności czy sytuacji ani treści czy typu aktywności wykonywanej z użyciem urządzenia ekranowego, ponieważ na szybkość i łatwość powstawania uzależnienia wpływa ogromna liczba czynników związanych zarówno z cechami biologicznymi i cechami środowiska społecznego i aktualnym stanem psychofizycznym jednostki.

 

Uzależnienie od urządzeń ekranowych rozpoznaje się nie tyle po samym czasie spędzanym przed ekranem, lecz po utrwalonym wzorcu zachowań charakteryzującym się utratą kontroli nad tym zachowaniem, narastającą motywacją oraz kontynuowaniem tej aktywności mimo jej negatywnych skutków. Osoba uzależniona wykazuje się trudnościami przy próbie ostawienia urządzenia, zwłaszcza w sytuacjach kojarzących się z jego używaniem, czemu towarzyszą awersyjne emocje, stres i obniżenie nastroju. Z czasem pojawia się zjawisko tolerancji, prowadzące do potrzeba coraz dłuższego lub intensywniejszego korzystania
z urządzenia ekranowego w celu uzyskania tego samego poziomu pobudzenia i satysfakcji. Osoba uzależniona, w sytuacjach, w których nie ma możliwości korzystania z urządzenia ekranowego może odczuwać obniżony nastrój, apatię i obniżoną motywację do podejmowania alternatywnych aktywności. Zmiany te prowadzić mogą do pogorszenia funkcjonowania mózgu w zasadzie we wszystkich aspektach jego funkcjonowania.

 

Profilaktyka uzależnienia polega przede wszystkim na przywracaniu równowagi między nagrodami cyfrowymi a naturalnymi. Pomocne jest świadome ograniczanie czasu ekranowego, rezygnacja z aplikacji o zmiennym wartości nagradzającej (np. krótkie filmiki), utrzymanie regularnego rytmu snu i aktywności oraz zwiększanie liczby działań przynoszących satysfakcję poza światem cyfrowym. Doniesienia z interwencji pokazują, że takie działania prowadzą do poprawy nastroju i redukcji stresu już po kilku tygodniach, sprzyjając odbudowie równowagi między układami kontroli poznawczej i systemami emocjonalno-motywacyjnymi mózgu.

 

Jakie błędy zdarza się popełniać rodzicom i opiekunom:

1. nagradzanie dziecka możliwością korzystania z urządzenia ekranowego lub inną nagrodą powiązaną z urządzeniami ekranowymi,
2. brak kontroli nad czasem i formą korzystania z urządzeń ekranowych przez dziecko,
3. podsuwanie urządzenia ekranowego dziecku w przypadku wystąpienia u niego znudzenia lub w przypadku obniżenia nastroju,
4. kompulsywne używanie urządzeń ekranowych, preferowanie urządzenia ekranowego ponad inne formy aktywności, co stanowi źródło nieuświadomionego uczenia tych samych wzorców zachowań u dzieci.

 

Co można zrobić, aby było dobrze:

1. monitorować czas przed ekranem i częstotliwość korzystania z urządzenia ekranowego,
2. wprowadzić zasady korzystania z urządzenia ekranowego, w tym limity dotyczące czasu
   i sytuacji oraz sposobów – działań wykonywanych przy użyciu urządzenia (rozrywka, edukacja),
3. rozbudować system nagród wynikających z działania w realnym świecie, bez korzystania
   z urządzeń ekranowych,
4. w przypadku kompulsywnego korzystania z urządzenia ekranowego, promować stopniowe skracanie czasu i unikanie korzystania w kolejnych sytuacjach, z jednoczesnym wzmacnianiu alternatywnych satysfakcjonujących zachowań bezpiecznych,
5. uświadamiać dziecko o zagrożeniach związanych z kompulsywnym korzystaniem
   z urządzeń ekranowych i promowanie bezpiecznych form korzystania z tych urządzeń.

Bibliografia:

1. Cerniglia L, Zoratto F, Cimino S, Laviola G, Ammaniti M, Adriani W. (2017) Internet Addiction in adolescence: Neurobiological, psychosocial and clinical issues. Neurosci Biobehav Rev.,76(Pt A),174-184. https://doi.org/10.1016/j.neubiorev.2016.12.024
2. Feltenstein MW, See RE, Fuchs RA. (2021) Neural Substrates and Circuits of Drug Addiction. Cold Spring Harb Perspect Med.,11(4): a039628. https://doi.org/10.1101/cshperspect.a039628
3. He X, Hu J, Yin M, Zhang W, Qiu B. (2023) Screen Media Use Affects Subcortical Structures, Resting-State Functional Connectivity, and Mental Health Problems in Early Adolescence. Brain Sciences, 13(10), 1452. https://doi.org/10.3390/brainsci13101452
4. Lam, L.T. (2021) Internet gaming addiction, problematic use of the internet, and sleep problems: a systematic review. Curr Psychiatry Rep., 16(4), 444. https://doi.org/ 10.1007/s11920-014-0444-1
5. Montag C, Markowetz A, Blaszkiewicz K, Andone I, Lachmann B, Sariyska R, Trendafilov B, Eibes M, Kolb J, Reuter M, Weber B, Markett S. (2017) Facebook usage on smartphones and gray matter volume of the nucleus accumbens. Behav Brain Res., 30, 329:221-228. https://doi.org/10.1016/j.bbr.2017.04.035
6. Ramadhan RN, Rampengan DD, Yumnanisha DA, Setiono SB, Tjandra KC, Ariyanto MV, Idrisov B, Empitu MA. (2024) Impacts of digital social media detox for mental health: A systematic review and meta-analysis. Narra J., 4(2), e786. https://doi.org/10.52225/narra.v4i2.786

 

W środę, 8 kwietnia 2026 roku o godzinie 16.00 odbędzie się zebranie rodziców z wychowawcami klas. Zapraszamy

W ramach  Światowego Dnia Świadomości Autyzmu, cała społeczność szkolna mogła zapoznać się z gazetką informacyjną oraz przepięknymi,  plakatami wykonanymi przez uczniów z naszej szkoły.

Dzieci z Oddziału Przedszkolnego oraz klas I-III uczestniczyły w warsztatach, przeprowadzonych przez   pedagoga specjalnego, panią Katarzynę Stańczyk. Podczas zajęć  dowiedziały się,  jak wygląda codzienne życie osoby z autyzmem. Wykonały doświadczenia, które pozwoliły im zrozumieć niektóre zachowania osób z autyzmem oraz ich odczucia Wykonały    plakaty  w kolorach niebieskich – na znak solidarności z osobami autystycznymi.

 Światowy Dzień Świadomości Autyzmu  został ustanowiony został przez przedstawicieli państw członkowskich Organizacji Narodów Zjednoczonych 21 stycznia 2008 roku. Jego głównym przesłaniem jest podnoszenie świadomości społeczeństwa o problemach osób zmagających się z neuroróżnorodnością.

Autyzm jest zaburzeniem rozwoju, związanym z nieprawidłowym funkcjonowaniem układu nerwowego.  Osoby dotknięte autyzmem mają problemy z komunikacją, postrzeganiem świata czy prawidłowym rozumieniem relacji społecznych. Osoby autystyczne w inny sposób odbierają dźwięk, światło, obrazy, ból i dotyk.  Tworzą swój wewnętrzny świat, często odmienny od ludzi zdrowych. Osoby ze spectrum autyzmu mają problemy z wyrażaniem emocji i budowaniem więzi z najbliższymi. Ich problemy z komunikacją prowadzą często do niezrozumienia i osamotnienia psychicznego. Dlatego My, jako społeczeństwo, musimy sobie uświadomić, iż spojrzenie na świat  osób ze spectrum autyzmu nie jest ani lepsze, ani gorsze. Jest po prostu inne.

W Światowym Dniu Świadomości Autyzmu wiele budynków w całej Polsce została podświetlona na niebiesko. Natomiast uczniowie w szkołach oraz przedszkolaki ubierają się do szkół i przedszkoli  w niebieskie stroje. To wyraz solidarności z osobami z autyzmem i ich rodzinami.

Zaburzeniem związanym z autyzmem jest zespół Aspergera.

Zespół Aspergera – co to jest?

Zespół Aspergera należy do całościowych zaburzeń rozwojowych, oznacza to, że osoby takie doświadczają trudności na wielu płaszczyznach rozwojowych. Jak dotąd funkcjonował on jako odrębna jednostka diagnostyczna, jednak wraz ze zmianami wprowadzonymi w 11. wersji Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-11, która właśnie jest wprowadzana do użytku w polskich realiach medycznych, został z niej usunięty, a objawy charakterystyczne dla zespołu Aspergera uznaje się za wyraz szerszej kategorii a mianowicie zaburzeń ze spektrum autyzmu. Typowe dla nich są przede wszystkim różnie nasilone nieprawidłowości w zakresie:

• funkcjonowania społecznego,
• zdolności komunikacyjnych,
• zachowania i zainteresowań.

Osoby z zespołem Aspergera często funkcjonują niezależnie, uczą się, pracują, a ich specyficzne zainteresowania bywają ich dużą siłą.

 

1 kwietnia w naszej szkole zapanowała wyjątkowo radosna i kreatywna atmosfera. Uczniowie świętowali Prima Aprilis biorąc udział w „Dniu bez plecaka”. Tego dnia zamiast tradycyjnych plecaków przynosili swoje książki i przybory szkolne w najbardziej pomysłowych „zastępstwach”. Na szkolnych korytarzach można było zobaczyć m.in. walizki, koszyki, pudełka, a nawet bardziej nietypowe rozwiązania, które wzbudzały uśmiech i podziw. Kreatywność uczniów nie miała granic, dlatego najciekawsze i najbardziej oryginalne pomysły zostały nagrodzone przez Samorząd Uczniowski drobnymi upominkami.

W tym dniu rozstrzygnięty został również konkurs na "Najpiękniejszą kartkę walentynkową". 

I miejsce zajął Ignacy Nurzyński z klasy II

II miejsce zajęła Nikola Potyra z klasy III

III miejsce zajęła Wiktoria Potyra z klasy VI

Laureaci konkursu otrzymali nagrody, a wszyscy uczestnicy słodki upominek zasponsorowany przez Samorząd Uczniowski.

 

5. EMOCJE I STRES

Emocje są jednymi z najbardziej pierwotnych reakcji mózgu i powstają w wyniku analizy informacji płynących z ciała, środowiska oraz procesów poznawczych, pozwalając na szybkie rozpoznawanie i wartościowanie bodźców jako korzystnych lub zagrażających. Kluczową rolę w ich generowaniu odgrywa układ limbiczny, a w szczególności ciało migdałowate, zakręt obręczy i podwzgórze, które współpracują z korą przedczołową
w interpretacji i regulacji emocji. Powstająca emocja jest złożoną reakcją neuronalną
i fizjologiczną, która wpływa na liczne procesy - od uwagi i pamięci, przez podejmowanie decyzji i motywację, aż po reakcje społeczne. Układ emocjonalny mobilizuje organizm, ukierunkowuje zachowanie i pomaga ocenić znaczenie zarówno pojedynczych bodźców, jak
i całych złożonych sytuacji.

Stres jest efektem pobudzenia emocjonalnego, zwłaszcza tych emocji, które wiążą się
z zagrożeniem lub nieprzewidywalnością. W swojej istocie stanowi reakcję adaptacyjną, przygotowującą organizm do działania. Po zadziałaniu stresora ciało migdałowate aktywuje podwzgórze, które uruchamia osie neurohormonalne, czego skutkiem jest aktywacja układu współczulnego oraz wzrost stężenia adrenaliny oraz kortyzolu we krwi. W przeciwieństwie do krótkotrwałego i umiarkowanego stresu, silne lub długotrwałe utrzymywanie się aktywacji stresowej prowadzi do przeciążenia mechanizmów regulacyjnych, powodując trudności
w wygaszeniu reakcji emocjonalnych i stresowych oraz zaburzenia snu, pamięci i różnych układów organizmu.

 

Kontrola emocji i stresu zależy od prawidłowego funkcjonowania różnych rejonów kory przedczołowej, a zaburzenia jej funkcjonowania lub zaburzenie funkcjonowania dróg nerwowych łączących korę przedczołową z układem emocjonalnym prowadzi do utraty równowagi pomiędzy reakcjami poznawczymi a emocjonalnymi. W konsekwencji emocje stają się nieadaptacyjne – zbyt silne lub przewlekłe, utrudniające racjonalne myślenie, zwiększające impulsywność i ryzyko zaburzeń nastroju, lęku oraz zaburzeń psychicznych. Czynnikami sprzyjającymi utracie kontroli poznawczej nad układem emocjonalnym są deficyty snu, brak odpoczynku lub zbyt częste lub długotrwałe wystawienie na sytuacje prowadzące do przeciążenia informacyjnego oraz będące źródłem ciągłego pobudzenia emocjonalnego
i wymagające utrzymywania czujności, uwagi i silnego pobudzenia innych funkcji poznawczych bez możliwości odpoczynku.

 

Badania prowadzone w ostatnich latach wskazują, że nadmierne korzystanie z urządzeń ekranowych może wiązać się ze zmianami w funkcjonowaniu układu emocjonalnego
i stresowego. Regularna ekspozycja na treści o wysokim ładunku emocjonalnym – takie jak krótkie, dynamiczne filmy, gry czy media społecznościowe – prowadzi do pobudzenia układu emocjonalnego i motywacyjnego z jednoczesnym osłabienia aktywności kory przedczołowej, odpowiedzialnej za kontrolę emocji. Może to sugerować pojawienie się niekorzystnego przesunięcia równowagi pomiędzy układem emocjonalnym a korą mózgową. Wskazują na to zarówno badania neuroobrazowe, jak i fizjologiczne. W przypadku dzieci badania neuroobrazowe wskazują, że długi czas korzystania z ekranów koreluje ze słabszymi połączeniami funkcjonalnymi między korą przedczołową a systemami podkorowymi oraz większą aktywność ciała migdałowatego w odpowiedzi na bodźce emocjonalne. Inne badania wskazują na podwyższony poziom hormonów stresowych u nastolatków intensywnie korzystających z urządzeń ekranowych. Dzieci i młodzież, ze względu na nieukończony proces rozwoju kory przedczołowej mogą być bardziej narażone na zaburzenia regulacji pomiędzy układem emocjonalnym a układem kontroli na emocjami, co może prowadzić do wzrostu ryzyka powstawania zaburzeń afektywnych czy lękowych.

  

Jakie błędy zdarza się popełniać rodzicom i opiekunom:

1. bagatelizowanie emocji dziecka,
2. opieranie wychowania wyłącznie o reakcje awersyjne (lęk przed karą),
3. zmienność zasad i brak konsekwencji,
4. poszukiwanie źródeł regulacji pobudzenia emocjonalnego i stresu w rozrywce z użyciem urządzeń ekranowych,
5. odreagowywanie własnych emocji na dziecku.

Co można zrobić, aby było dobrze:

1. rozmawiać z dzieckiem o jego emocjach, ich przyczynach i rozwiązaniach sytuacji będących źródłem stresu,
2. dawać przykład własnym zachowaniem jakie są możliwe adaptacyjne sposoby tzw. radzenia sobie z emocjami i stresem,
3. zadbać o wyważone wyrażanie swoich emocji, oczekiwań i ocen względem dziecka,
4. wykształcić sposoby komunikacji z dzieckiem zapewniające wzajemny szacunek
   i zrozumienie.

 

Bibliografia:

1. Chen, Y.-Y., Yim, H., Lee, T.-H. (2023) Negative impact of daily screen use on inhibitory control network in preadolescence: a two-year follow-up study. Developmental Cognitive Neuroscience, 60, 101218. https://doi.org/10.1016/j.dcn.2023.101218
2. Cheng H, Liu J. (2020) Alterations in Amygdala Connectivity in Internet Addiction Disorder. Scientific Reports, 10(1), 2370. doi: 10.1038/s41598-020-59195-w.
3. Fassi, L., Thomas, K., Parry, D.A., Leyland-Craggs, A., Ford, T.J., Orben, A. (2024) Social media use and internalizing symptoms in clinical and community adolescent samples: a systematic review and meta-analysis. JAMA Pediatrics, 178(8), 814–822. https://doi.org/10.1001/jamapediatrics.2024.2078
4. Hahnefeld A, Fink M, Le Beherec S, Baur MA, Bernhardt K, Mall V. (2025) Correlation of screen exposure to stress, learning, cognitive and language performance in children. European Child & Adolescent Psychiatry, 34(5), 1615–1624. https://doi.org/10.1007/s00787-024-02593-6
5. He X, Hu J, Yin M, Zhang W, Qiu B. (2023) Screen Media Use Affects Subcortical Structures, Resting-State Functional Connectivity, and Mental Health Problems in Early Adolescence. Brain Sciences, 13(10), 1452. https://doi.org/10.3390/brainsci13101452
6. Maza MT, Fox KA, Kwon SJ, Flannery JE, Lindquist KA, Prinstein MJ, Telzer EH. (2023) Association of habitual checking behaviors on social media with longitudinal functional brain development. JAMA Pediatrics, 177(2), 160-167. https://doi.org/10.1001/jamapediatrics.2022.4924
7. McEwen, B.S., Gianaros, P.J. (2011) Stress- and allostasis-induced brain plasticity. Annual Review of Medicine, 62, 431–445. https://doi.org/10.1146/annurev-med-052209-100430
8. Oppenheimer S, Bond L, Smith C. (2024) Social media does not elicit a physiological stress response: A randomized, controlled lab study. PLoS One, 19(4): e0298553
9. Rus, H.M., Tiemensma, J. (2017) Social media under the skin: Facebook use after acute stress impairs cortisol recovery. Frontiers in Psychology, 8, 1609. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2017.01609
10. Santos RMS, Mendes CG, Sen Bressani GY, de Alcantara Ventura S, de Almeida Nogueira YJ, de Miranda DM, Romano-Silva MA. (2023) The associations between screen time and mental health in adolescents: a systematic review. BMC Psychol., 11(1), 127. https://doi.org/10.1186/s40359-023-01166-7
11. Valkenburg, P.M., Meier, A., Beyens, I. (2022) Social media use and its impact on adolescent mental health: an umbrella review of the evidence. Current Opinion in Psychology, 44, 58–68. https://doi.org/10.1016/j.copsyc.2021.08.017

 

 

 

19 marca i 26 marca w ramach realizacji projektu „WDROŻENIE WSPÓLNYCH STANDARDÓW USŁUG EDUKACYJNYCH POPRZEZ REALIZACJĘ PROGRAMÓW ROZWOJOWYCH W SZKOŁACH GMIN KOŃSKOWOLA I ŻYRZYN WCHODZĄCYCH W SKŁAD MOF MIASTA PUŁAWY” skierowanego do uczniów szkoły podstawowej w naszej szkole odbywały się zajęcia nauki pływania na pływalni w Kozienicach. . Projekt ma na celu rozwijanie umiejętności pływackich uczniów, kształtowanie prawidłowych nawyków prozdrowotnych oraz promowanie aktywnego i bezpiecznego spędzania czasu wolnego. Uczniowie chętnie uczestniczą w/w zajęciach i rozwijają swoje umiejętności pływackie.